Michiel de Vries

Internationaal congres over Amsterdam

michiel — 2010-11-22 19:02:00

Zoals bij elke studie hebben we ook op onze kleine faculteit op de UvA een studievereniging. Omdat mijn studie - sociale geografie - sinds kort gecombineerd wordt met het vakgebied planologie hebben we nu ook een vereniging voor beide richtingen: 'Sarphati'.

De ASAP
Binnen de studievereniging Sarphati bestaat er ook een internationaal gericht clubje: de ASAP (Amsterdam Student Association of Planning). Sinds kort ben ik hier commissielid, en dan specifiek voor de promotie. De eerste stap was een website op te zetten: www.asapnetwork.nl. Maar promotie is vooral nodig voor het volgende:

Internationaal Congres
<a href="http://www.asapnetwork.nl/?page_id=24">
<img title="ASAP Lezing" align="right" src="http://www.asapnetwork.nl/images/banner_asap_lezing_300.jpg"/></a> We zijn nu druk bezig met het organiseren van een internationaal congres in februari. Dit vierdaagse evenement is bedoeld voor iedereen die interesse heeft in planologie of sociale geografie. Het congres duurt vier dagen en heeft als thema 'The Just City' en gaat specifiek over Amsterdam. The Just City is een concept van Susan Fainstein (Universiteit Harvard) over 'rechtvaardige planologie'. Zijn de mondiale, neoliberale principes een dreiging voor de planologie? Op het congres gaat Fainstein en enkele anderen een lezing geven over dit onderwerp. Verder zijn er workshops en krijgen de studenten een informatieve rondleiding door de stad.

Ook voor dit congres kun je de website van de ASAP bezoeken. Binnenkort meer over het thema en Amsterdam!

Arm en rijk, met een groot hek ertussen

michiel — 2010-08-18 18:00:00

Als sociaal geograaf heb ik deze zomer een klein onderzoek gedaan in Zuid-Amerika. Ik ben in de Chileense hoofdstad Santiago op zoek gegaan naar de 'sociale ongelijkheid'; Chili is namelijk een van de meest ongelijke landen van de wereld, als je naar inkomen kijkt. Wat zijn mijn bevindingen geweest? Hieronder een klein sociaal geografisch verslagje.

Het is best gek om te zeggen, maar Chili is tot nu het meest kapitalistische land dat ik bezocht heb. Werkelijk alles in dit land is geprivatiseerd.
Voorzieningen die bij ons nog redelijk door de overheid gereguleerd worden, zijn hier al lang in private handen. Of het nu gaat om natuurgebieden, scholen, universiteiten of openbaar vervoer - alles is eigendom van een persoon of bedrijf. Dit betekent dus dat je gewoon overal voor moet betalen en je voor elke wissewasje een bonnetje krijgt (en een plastic tasje, maar dat is een ander verhaal).

Amerikaanse handen
Het is dan ook niet zo vreemd dat Chili mij deed denken aan Amerika. Bovendien is de hele economie eigenlijk in Westerse - voornamelijk Amerikaanse - handen. Laten we zeggen, een overblijfsel van het Europees-Amerikaans imperialisme. Dit kwam overigens vooral tot uiting in de (heftige) jaren '70.

Van de honderd grootste bedrijven werden in de jaren '70 zo'n veertig rechtstreeks gecontroleerd door buitenland (en dan vooral door Noord-Amerika).

Salvador Allende
Niet zo gek dus dat de socialist Salvador Allende in de jaren 70 in de problemen kwam toen hij van plan was om het land socialistisch te maken: dat werd natuurlijk niet zomaar geaccepteerd door de westerse wereld. Zo wilde hij onder meer de koperindustrie nationaliseren...

Wanneer Allende op 4 november 1970 ge�nstalleerd wordt als president van Chili vindt hij behoorlijk wat economische belangen tegenover zich. En die zijn natuurlijk niet van plan om hun - jarenlang opgebouwde - macht zomaar af te geven. Kortom: hij erft een economie die in feite volledig gedomineerd wordt door het imperialisme. Chili had daar toen al geen grip op.

Sommigen noemen dit het 'afhankelijke kapitalisme', een verschijnsel dat in heel Zuid-Amerika voorkomt.

Onrechtvaardig
Dat kapitalistische, dat zat er in Chili dus al vroeg in. Het land zat dus in de jaren '70 al behoorlijk onrechtvaardig in elkaar. ��n procent van de bevolking streek destijds tien procent van het nationaal inkomen op.

Augusto Pinochet
En toen kwam de periode van Augusto Pinochet. Wie kent hem niet. Algemeen wordt aangenomen dat de CIA een aandeel had in zijn staatsgreep, op 11 september 1973. Pinochet, een dictator, begon een neoliberaal economisch en Amerika-gezind beleid. Dit betekende wel economische stabiliteit maar, bracht ook weer de sociaaleconomische ongelijkheid terug.

"Do you know Pinochet? We love him", vertelde een jonge Chileens in Santiago mij toen het ging over de geschiedenis van Chili. "Pinochet heeft ons veel goeds gebracht", benadrukte een ander mij. Verbijsterd luisterde ik toe hoe hier zomaar een brute dictator werd opgehemeld.

Deze 'aanhangers' van Pinochet, wijzen vandaag de dag op de door hem verkregen economische stabiliteit en dat hij het land van 'het communisme' zou hebben behoed. Voor het gemak vergeten ze even de mensenrechtenschendingen - martelingen, moorden van tegenstanders - die hij op zijn geweten heeft!

Golfplaten
Intussen zijn we twintig jaar verder, maar het ziet er niet naar uit dat de ongelijkheid intussen minder is geworden. Chili staat op de ongelijkheidsindex (de gini-index over inkomen) op plaats 118 (Nederland: 35).

Goed, er zijn in Santiago geen sloppenwijken zoals in het Braziliaanse Rio de Janeiro. In principe heeft elke inwoner een dak boven zijn hoofd - al slapen de meesten vaak direct onder golfplaten. De overheid heeft echt wat gedaan tegen de sloppenwijken. Alleen, wel op een manier dat er enorme ghetto's zijn ontstaan: armen worden ver buiten de stad bij elkaar gepropt.

Zo'n 'ghetto' bezocht ik samen met een Nederlandse stel dat vrijwilligerswerk doet in Santiago. Als je hier wordt geboren, vertelden zij, dan heb je weinig kans om ooit hogerop te komen. Je gaat allereerst naar een vreselijk slechte school. Mocht je zo slim zijn dat je naar de universiteit kunt, dan is die droom snel voorbij: zoals gezegd zijn alle universiteiten geprivatiseerd en kosten deze een godsvermogen.

Er zijn hier nog veel meer problemen. Het Nederlandse stel heeft ons er alles over verteld. Veel kinderen worden misbruikt en mishandeld. Tieners kiezen er vaak bewust voor om op jonge leeftijd zwanger te worden, om toch een soort 'liefde' te krijgen: van hun eigen kind. "Soms is het leven hier zo klote dat ze graag iets voor zichzelf willen hebben", vertelden de Nederlanders. Daarnaast heeft dit deel van de stad ernstige alcohol- en drugsproblemen.

Kortom: niet het milieu waarin je op wil groeien. Er wordt beweerd dat het beleid van de overheid hier de directe oorzaak van is. De overheid zou de sociale segregatie in de stad alleen maar bevorderen door de armen bij elkaar te proppen. Deze stelling deed een sociaal geograaf die ik sprak: Rodrigo Salcedo.

Gated Community
Geograaf Salcedo was iemand die ik zelf graag wilde spreken. Hij kan alles vertellen over 'gated communities': iets wat we totaal niet kennen in Nederland. Stel je voor: een reusachtig hek om een buurt of gemeenschap waar rijken wonen. Inclusief beveiligers. Je vindt het ook veel in Zuid-Afrika.

Allereerst: in Chili heeft iedereen hekken voor de deuren, ramen en ook nog een hek van drie meter hoog om het hele huis, dat is geen grap. Een 'gated community' gaat nog een stap verder. Wonen er een paar rijken bij elkaar, dan wordt er vaak besloten om rond die hele gemeenschap (community) een hek met een toegangspoort (gate) te maken. Een beveiligingsbedrijf houdt er vervolgens toezicht zodat er geen vreemd gespuis naar binnen kan komen.

Deze sociaal geograaf was niet negatief over dit soort woondomeinen. Vaak wordt gedacht dat dit soort communities de sociale integratie verhinderd: mensen zouden alleen nog maar hun eigen soort tegenkomen, en dat leidt dan weer tot polarisatie en angst voor elkaar!

Profiteren
<a href="http://www.michieldevries.nl/images/uploads/straat.jpg" rel="shadowbox"><img src="http://www.michieldevries.nl/images/uploads/straat.jpg" width="350" align="right" border="1"/></a>Salcedo was het hier dus niet mee eens. Hij stelde dat Gated Communities juist een positief effect heeft op een buurt. Vooral wanneer je zo'n elitegemeenschap neerzet in een 'slechte' wijk. Dan kunnen de armen met hun winkeltjes profiteren van deze rijken. Dat was dus mijn onderzoek!

Maar, wat ik zelf heb gezien is helemaal geen sociale menging! In het stadsdeel Pe�alol�n in Santiago wonen de superrijken direct naast de armen. Met een groot hek ertussen. In beide wijken heb ik rondgelopen, maar niets gezien waarvan ik dacht dat de armen daarvan profiteerden.

Microsegregatie
Later spraken we professor Romero hierover, ook een geograaf. Hij was helemaal niet enthousiast over die gated communities. Daar is geen sociale menging, zei hij, daar is sprake van microsegregatie. Oftewel: mensen zijn in staat om in een heel klein gebied totaal langs elkaar heen te leven.

Dat 'langs elkaar heen leven', leidt uiteindelijk tot wantrouwen ten opzichte van elkaar. En wantrouwen, dat is er heel sterk in Santiago. Daar ben ik wel achtergekomen! Ik heb dat zelf heel expliciet meegemaakt toen ik met een groepje jongeren 's avonds op stap ging, telkens werden we gewezen op plekken waar we �cht niet naar toe moesten. Nee, zij gingen liever naar het stadsdeel Las Condes. Daar kun je jezelf wanen in de Amerikaanse upper-class. Riante villa's, zwembaden, golfterreinen, suv-auto's voor de deur en superluxe caf�s...

Bedonderd
<a href="http://www.michieldevries.nl/images/uploads/hekliggend.jpg" rel="shadowbox"><img src="http://www.michieldevries.nl/images/uploads/hekliggend.jpg" width="350" align="right" border="1"/></a>In de sociologie is voor dat onderlinge vertrouwen een begrip bedacht als 'sociaal kapitaal'. Gedeelde normen en waarden horen daarbij, en de bereidheid om je in te zetten voor de gemeenschap.

"Chilenen zijn niet te vertrouwen. Eerst dacht ik wat een onzin, maar ik ben een aantal keer bedonderd", vertelde de Nederlander die vrijwilligerswerk doet in Santiago. "Je wordt bedonderd door mensen die je vertrouwt. Je moet echt opletten".

Roven! roven!
Neem de verwoestende aardbeving begin 2010 als voorbeeld. In de zwaar getroffen stad Conception hielp de Nederlander mee om een vriend te zoeken. "Roven! Roven, dat ze daar deden!" vertelde hij mij met grote ogen. "Het was een grote puinhoop. Ik heb mijn ogen uit staan kijken!" Later liet hij foto's zien. We lachen om een man die bezig is om zijn hele auto vol te laden met drank uit een supermarkt.

Volgens de Nederlander was dat roven allemaal gebaseerd op frustratie over de ongelijkheid. "De overheid heeft beloofd veel te doen, maar er gebeurt niks. De regering houdt de ongelijkheid maar in stand."

Gevolg
Daar komt dan ook nog het wantrouwen onder de bevolking bij. "Na Pinochet zijn heel veel mensen wantrouwend geworden". Volgens hem zijn de hekken om de huizen zijn daar een gevolg van. Vooral deze laatste bewering - dat het Pinochet-tijdperk gezorgd heeft voor een sterk wantrouwen onder de bevolking - zette me aan het denken.

Nu zet ik natuurlijk een heel pessimistisch beeld naar van Santiago. Als een stad vol met hekken en toeganspoorten. Waar mensen toch wel langs elkaar heen leven. Maar ergens is het ook wel vreemd, eigenlijk laten gewone mensen zich hier vrijwillig opsluiten. Juist de mensen die zelf achter tralies horen, die dan weer lopen vrij rond.

Santiago zal wat dat betreft niet veel verschillen met steden in Zuid-Afrika of in de rest van Zuid-Amerika. Het is wel heel anders dan hier in West-Europa, en dat was nu juist de bedoeling van deze reis: als geograaf moet je toch wat van de wereld hebben gezien!

Voor de wat meer 'positieve kant' van Chili: lees gerust de weblogs die ik heb geschreven! Als toerist kun je hier een geweldige tijd beleven, genieten van de prachtige natuur en leuke gastvrije mensen ontmoeten!

Mooie boottocht en veel sneeuw in Patagoni�

michiel — 2010-07-17 21:26:00

De reis per boot van Puerto Montt naar het echte Patagonie was fantastisch! We vertrokken dinsdagavond met een schip naar Chacabuco, ongeveer 500 km zuidelijker.

Toen we wakker werden op de boot waren we precies op tijd om de zon boven de Andes te zien opkomen!
De hele dag was het een strakblauwe hemel, we hadden daar heel veel geluk mee volgens de kapitein van het schip.

We zagen honderden kilometers lang alleen maar bergen, vulkanen en ongerepte natuur. Allemaal grote eilanden waar nooit iemand komt. Supermooi, net als in de natuurfilm Earth van de BBC...

</div><div class="filmpje"><iframe src="filmpjes/mediaplayer/chilifilmpje.html" width="500" height="400" noresize scrolling="no" frameborder="0"></iframe></div>
<div class="itemtext">

Sneeuw
Inmiddels zijn we in Cohaique, vlak aan de grens met Argentinie. Hier ligt wel een meter sneeuw! Het is hier ook al een stuk kouder aan het worden. We trekken maar zoveel mogelijk kleren aan!

Morgen (zondag) gaan met het vliegtuig naar het absolute zuiden van de wereld. Het gaat hier om de meest zuidelijke stad op aarde, Punta Arenas. Dan zitten we echt waar we zijn willen. Daar willen we trektochten gaan maken!

Onze route naar het zuiden: kaartje

michiel — 2010-07-12 04:36:00

Onze route naar het Zuiden... We zijn nu in een klein dorpje onder Villarica, genaamd Lican Ray. Ooit een belangrijke plaats voor de mapuches, de indianen. Morgen trekken we de natuur in voor een dagje. We zijn nu met Koen (van de studiegroep) bij een familie van een studente die we in Santiago hebben leren kennen. We hebben zelfs ons eigen huisje! De omgeving is hier heel bijzonder met meren, vulkanen, watervallen en warmwaterbronnen. Het is hier nu heel rustig, maar in de zomer trekken veel Chilenen uit Santiago hier naartoe voor vakantie.

Hierboven is een foto te zien van onze beklimming van de vulkaan Villarica (klik op de foto voor een vergroting!). Hoewel het weer slechter werd en we niet de top bereikten, was het uitzicht echt adembenemend mooi! Meer fotos zijn te vinden in het fotoalbum.

Woensdagochtend vertrekken we met de boot van Puerto Montt naar Puerto Aisen, dat schijnt heel mooi te zijn! Daarna trekken we verder door Argentinie naar het Zuiden.

<iframe width="425" height="350" frameborder="0" scrolling="no" marginheight="0" marginwidth="0" src="http://maps.google.com/maps/ms?ie=UTF8&hl=es&msa=0&msid=110155233203627353706.00048b26deb368a0ce74b&ll=-42.384968,-71.674111&spn=18.669084,2.643106&output=embed"></iframe><br /><small>Ver <a href="http://maps.google.com/maps/ms?ie=UTF8&hl=es&msa=0&msid=110155233203627353706.00048b26deb368a0ce74b&ll=-42.384968,-71.674111&spn=18.669084,2.643106&source=embed" style="color:#0000FF;text-align:left">Reis door Chili</a> en un mapa m�s grande</small>

Keek op de week: Valparaiso, afspraken en oranje

michiel — 2010-07-02 22:06:00

Hoewel Chili is uigeschakeld, leeft het wk-voetbal hier in Santiago nog volop. Uiteraard hebben we naar de wedstrijd Nederland - Brazilie gekeken, wat een spannende wedstrijd! We hebben ze eindelijk te pakken! We krijgen van alle kanten felicitaties hier in de stad.

Keek op de week
Lieske was vlak voor de wedstrijd geland (bijna drie kwartier eerder dan gepland!) dus die was ook aanwezig in het cafe �Cinema Paradiso�, waar alle Hollanders hier altijd voetbal kijken! Ze leest nu eerst haar boek uit, straks gaan we een klein heuveltje in de stad op om van het uitzicht hier te genieten. Nu heb ik dus even tijd voor een �keek op de week�....

Allende
Ons hostel is niet ver van het Paleis van Allende (waar die is afgezet door Pinochet), maar dat was helaas gesloten. Ik denk nog door de aardbeving. Later hebben we voor het eerst echt goed gegeten (de lonely planet is toch wel heel handig!) en hadden we een afspraak met een aantal geografie studenten! Die hadden we eerder ontmoet op de universiteit. De jongeren zijn hier allemaal erg aardig en lijken het erg leuk te vinden om met ons af te spreken!

Valparaiso
Zondag zijn we naar Valparaiso geweest, een mooie en belangrijke plek voor Chili. Het ligt aan de Stille Oceaan. Maar na het graven van het Panamakanaal is dat allemaal anders. Nu is Santiago de belangrijkste stad van het land. Maar ik heb dus voor het eerst de Stille Oceaan gezien! De stad is gebouwd op allemaal bergjes. Dus vanaf daar had je een prachtog uitzicht over de stad en de oceaan.

Afspraken
Deze week hadden we ook veel afspraken. Zoals met een van de ontwikkelaars van het Transantiago systeem, waar Quinten een artikel over gaat schrijven. Dit is een nieuw ov-systeem in Santiago. Een soort ov-chip kaart-systeem voor de bussen en metro�s in deze grote stad. Hiervoor was het ov een chaos, met een paar honderd (!!) busmaatschappijen in de stad. Nu is het beter georganiseerd, maar er zijn nog veel problemen. Daarna hebben we heerlijk gegeten in een Peruviaans restaurant in de wijk �brasil�.

Armen
Dinsdag was heel bijzonder. �s Ochtends vroeg hebben we afgesproken met de Nederlanders die hier zendeling zijn. We zijn met hen een wat armere wijk ingegaan (cerillos), en zij hebben ons vele verteld over de problemen van de armen in de stad. Als je hier eenmaal arm bent, dan blijf je dat je hele leven. Alles is hier geprivatiseerd, ook de scholen en universiteiten. Als je wil weten hoe het land eruit ziet als de liberalen het voor het zeggen krijgen, dan moet je echt hier eens gaan kijken. Er zijn grote problemen met de arme buurten. Veel kindermisbruik, verslaving etc. etc. Het verschil tussen arm en rijk is echt heel groot.

�Microsegregatie�
Hierna ben ik met Just (de andere sociaal geograaf) naar een andere wijk gegaan: Penololen. Wij zouden dat een sloppenwijk zouden noemen in Nederland, maar dat was volgens de mensen die we spraken een �midden klasse�-buurt. Na ongeveer een uur door die wijk te hebben gelopen, kwamen we opeens in een super rijk gedeelte (zegmaar villapark Almere-Hout). Dat is echt zo raar, maar wel heel goed voor mijn �onderzoek�. Ik heb in deze wijk heel veel foto�s gemaakt! Mijn onderzoek gaat over de vraag of hier sprake is van gentrification en sociale mening, of juist micro-segregatie. Waarschijnlijk is het het laatste.

Later die avond liep ik met een Nederlandse jongen die hier elke week brood gaat brengen naar daklozen/verslaafden. Dat was wel confronterend. Die mensen hebben echt helemaal niks, en geen vooruitzicht op iets beters.. Maar ze waren wel heel blij met bezoek van onze westerlingen. Het gaat hier echt om de aller armsten.

Patagonie!
Ik heb deze week ook twee Amerikaanse meisjes gesproken die helemaal enthousiast uit Patagonie zijn teruggekomen! �You REALLY have to go there� zeiden ze 3 keer. Maargoed het zijn natuurlijk de �altijd enthousiaste� Amerikanen... Maar ze hebben me wel overtuigd. Lijkt me prachtig om naar het zuiden af te reizen!

Ze zijn ook naar Vuurland geweest, naar de meest zuidelijkste plaats op aarde (Ushuaia). Ze lieten ook supermooie foto�s zien. Heel gaaf dus allemaal!

Bijzondere eerste afspraken in Santiago

michiel — 2010-06-25 07:53:00

We zitten hier pas twee dagen maar we beginnen ons aardig thuis te voelen in Santiago. De mensen zijn heel open en gastvrij. Het is een hele westerse, Amerikaanse stad, maar tegelijkertijd ook wel met veel armoede en grote contrasten tussen arm en rijk.

Vandaag was onze eerste echte informatieve dag. We hadden we een afspraak op de Universiteit van Chili, midden in de stad. Daar werd speciaal voor ons een college met Chileense studenten ingericht. Dat ging over de stedelijke planning, maar de communicatie ging wat lastig want ze konden niet echt Engels (en wij nauwelijks Spaans, hoewel we het beginnen op te pakken). Daarna hebben we zelf uit de losse pols ook een college gegeven over Nederland. Op het bord tekenden we Europa en Nederland en vertelden we een aantal aardrijkskundige basisdingen, was heel leuk om te doen!

Duur
Je merkt wel dat studeren hier echt alleen voor de elite is. Het is heel duur om te studeren, 400 euro per maand. Dat is echt heel veel geld hier (veel meer dan een maandloon voor de onderklasse).

Hierna hebben we natuurlijk naar het Nederlands Elftal gekeken. Met Chileens commentaar, leuke ervaring!

Later op de dag (18 uur) hadden we een afspraak met een Nederlands gezin in een arme wijk van Santiago. Zij willen hier een soort opvang realiseren vanuit de kerk. Ze zijn dus heel afhankelijk van giften en zijn nu zelf dus ook heel arm. Maargoed het was een heel avontuur om daar te komen! We stapten namelijk in een regiobus (tourincar) ipv een kleine stadsbus. Dus die ging de snelweg op en de eerstvolgende stop was 70 kilometer verder!! Toen we het gevoel kregen dat er iets niet klopte (opeens geen huizen meer langs de weg), ben ik met een aantal Chileense medepassagiers gaan praten. Dat ging eerst heel lastig (handen en voeten), maar later was een meisje die wel wat Engels kon.

Terug
Bij het eindpunt in die andere stad wilde ze ons helpen om de bus terug te nemen, maar toen kwam er een anders Chileens meisje die aanbood om met haar vader ons helemaal terug te brengen! (op de foto zie je al onze helpers in dat dorpje) Dat was echt super aardig! We zijn ook nog met haar naar huis gegaan, daar kregen we wat te drinken van haar ouders. En toen dus 70 kilometer terug rijden! Wat een gastvrijheid! We hebben uiteindelijk maar wat stroopwafels gegeven uit Nederland en de benzine betaald! Maar zoiets is eigenlijk onbetaalbaar!

Vangnet
Bij die Nederlanders aangekomen in die arme wijk kregen we een uitgebreide warme maaltijd. Zij hebben kort vertelt waarom ze naar Chili zijn gekomen (zagen het als een soort roeping om hier arme mensen te helpen) en verder was het allemaal heel informeel. Ze vertelden onder andere over de grote kloof tussen arm en rijk in Chili. Je hebt hier totaal geen sociale zekerheid (geen sociaal vangnet). Het is hier allemaal heel Amerikaans en dus kapitalistisch. Iedereen moet zichzelf maar zien te redden. Je moet het zo zien dat de economie in handen is van grote Amerikaanse bedrijven. Dat was in de tijd van Allende al zo. Als socialist wilde Allende die grote bedrijven (voornamelijk de mijnindustrie) nationaliseren en daarmee de samenleving meer gelijk maken. Maar stuitte toen op veel verzet van de kapitalisten, die vanzelfsprekend gesteund werden door de VS. Zo is uiteindelijk dictator Pinochet aan de macht gekomen. Even de recente geschiedenis in en notendop.

Wantrouwen
Verder merk je hier ook heel erg het wantrouwen tegenover de armen. Sowieso heeft iedereen hier een groot hek voor het huis. Contact tussen de verschillende bevolkingsgroepen is er nauwelijks, en dat voedt het wantrouwen alleen maar verder. Wat men niet kent, dat vindt men al gauw �vreemd�. De Nederlanders vinden deze angst allemaal overdreven en vinden het hier redelijk veilig. Volgende week dinsdag gaan we met een vriend van hen een wijk in vlakbij het centrum. Deze vriend helpt hier daklozen door ze eten te geven en met ze te praten. Hij heeft al een aardige vertrouwensband opgebouwd met hen, en hij spreekt over hen met veel respect.

Chili is een mooi land en Santiago een bijzondere stad (de bovenste foto vind ik zelf heel mooi). Het is echt een land met contrasten. Vrijdag spreken we met een professor die ons meer kan vertellen over de spreiding van de bevolking over de stad. Hij heeft ook veel onderzoek gedaan naar de effecten van al die gated communities, de afgesloten woonblokken. En daarna natuurlijk naar het grote plein om naar de Chileense voetbalploeg te kijken!

Vamos a Santiago de Chile!

michiel — 2010-06-20 15:17:00

Als journalist, als student maar ook gewoon als (vakantie)reiziger ga ik de komende anderhalve maand een hele bijzondere reis maken naar Zuid Amerika! Ik begin in de Chileense hoofdstad Santiago, een van de belangrijkste steden van dit continent. Samen met vier medestudenten (drie planologen (1, 2) en een geograaf) ga ik eerst wat doen in het kader van mij studie.

In Santiago hebben we daarvoor afspraken met verschillende wetenschappers. Zo gaan we bijvoorbeeld spreken over luchtverontreininging met een milieugeograaf. Net als veel andere wereldsteden heeft ook Santiago veel last van smog. Een andere deskundige gaat ons alles vertellen over de bijzondere manier waarop het openbaar vervoer in de stad is geregeld: het zogenoemde 'Transantiago'-systeem.

Sloppenwijk
Ook brengen wij, onder begeleiding van twee hulpverleners, een bezoek aan een sloppenwijk. Hier gaan wij kijken welke bijdrage ontwikkelingswerk heeft aan het verbeteren van de leefomstandigheden. We spreken in totaal met acht verschillende onderzoekers en daarnaast hebben we ook afspraken gemaakt met studenten in de stad.

We schrijven na afloop allemaal een kort artikel over wat ons is opgevallen en wat wij geleerd hebben aan dit bezoek. Dit kunnen we gebruiken voor onze studie (sociale geografie en planologie).

Segregatie
Mijn eigen onderzoek zal zich voornamelijk gaan richten op de segregatiepatronen in de stad. De ongelijkheid in heel Latijns Amerika is groot, en Chili is daarop geen uitzondering. Een Nederlander in Santiago mailde mij onlangs: "Het sociale verschil is enorm, er is duidelijk sprake van een klasse-systeem. 2% van de bevolking heeft 98% van het geld, dan krijg je dat."

Speciale aandacht heb ik voor de gated communities in de stad. Dit zijn afgesloten luxe leefgemeenschappen voor de hogere inkomens (de elite). Letterlijk omringd door een soort stadsmuur, met daarbinnen in zwembaden en andere luxe - vaak op steenworpafstand van een arme wijk.

Patagoni�
Na dit informatieve gedeelte trek ik vervolgens samen met mijn vriendin naar het zuidelijker gelegen Patagoni�, hier en daar ook wel 'het einde van de wereld' genoemd. Qua natuurschoon vaak ook vergeleken met Zwitserland. De bedoeling is om in dit gebied een of meerdere wandeltochten te maken. Het liefst doen we dan de 'w-route' in het natuurgebied Torres del Paine. Hoe we verder gaan reizen weten we nog niet, dat we veel kilometers gaan afleggen is in ieder geval duidelijk!

Live webcam Puerto Natales in Patagoni�
<iframe src="http://www.patagoniawebcam.com/webcam640.html" width="480" height="520" noresize scrolling="no" frameborder="0"></iframe>

Naast natuur is Chili natuurlijk ook bekend om de heftige politieke geschiedenis. Het is het land van de in 2006 overleden dictator Augusto Pinochet, de socialistische Salvador Allende (en achternicht Isabel Allende) en de dichter Pablo Neruda.

Onderschatting PVV in peiling �opmerkelijk�

michiel — 2010-06-12 00:03:00

Geschreven voor DePers.nl op zaterdag 12 juni 2010.

Opiniepeiler Maurice de Hond van <a href="http://www.peil.nl/">peil.nl</a> zat er van de drie grootste onderzoeksbureau’s het meeste naast. De Hond voorspelde 19 zetels verkeerd bij de verkiezingen van afgelopen week. Andere peilers, zoals <a href="http://www.tns-nipo.com/">TNS Nipo</a> en <a href="http://www.synovate.nl/">Synovate</a> voorspelden respectievelijk 15 en 16 zetels anders. Meest opvallend: de PVV werd door alle drie zwaar onderschat. Deskundige op het gebied van opiniepeilingen Will Tiemeijer vindt de onderschatting van de PVV 'opmerkelijk'. Een vergelijking van de verkiezingspeilingen.

De drie grootste onderzoeksbureau’s zijn vergeleken op basis van de resultaten op de dag voor de verkiezingen, op 8 juni.

PVV onderschat
Het meest opvallende is dat de PVV behoorlijk werd onderschat, onderzoekers verwachtten dat de partij van Geert Wilders 6 tot 7 zetels minder zouden krijgen. In 2006 bleek ook al dat de drie onderzoeksbureau’s de PVV 3 tot 5 zetels onderschatte.

Opnieuw
<a href="http://www.wrr.nl/content.jsp
objectid=4026">Will Tiemeijer</a>, die in 2006 promoveerde op een proefschrift over opinieonderzoek, vindt het ‘opmerkelijk’ dat PVV ‘opnieuw’ zo is onderschat. “Dat was in 2006 ook het geval, dus men had gewaarschuwd kunnen zijn. Kennelijk zijn de verbeteringen die men nadien heeft doorgevoerd onvoldoende geweest.”

De oorzaak van de grote verschillen bij de PVV is onduidelijk. Zijn PVV’stemmers ondervertegenwoordigd in de onderzoeken, of wordt in het stemhokje anders besloten? De onderzoeksbureau’s zullen op zoek moeten gaan naar dit soort vragen.

De overzichtstabel hieronder laat zien welke peilingen het meest representatief bleken zijn. Daarin is ook te zien hoe de peilbureau’s bij de verkiezingen van 2006 scoorden. Kwam TNS Nipo vorig jaar nog als verliezer uit de bus (20 verschil), nu is het de grote winnaar (15 verschil).
 
<iframe src="http://www.michieldevries.nl/overzicht_peilingen.htm" noresize="" frameborder="0" height="300" scrolling="no" width="450"></iframe>

<br>Nupoll
Daarnaast is opvallend is dat de <a href="http://www.nupoll.nl/">Nupoll</a> van nieuwssite Nu.nl vrij goed uit de bus is gekomen. Zij blijken er met een alternatief onderzoek ‘slechts’ 17 zetels naast te zitten. Deze peiling is bijzonder, omdat er aan de respondenten alleen naar de verwachting van de totale uitslag werd gevraagd.

Invloed
Onderzoeker Tiemeijer viel op dat de peilingbureaus dit keer voorzichtiger waren in de 'hardheid' van hun voorspellingen. �Ze gaven duidelijker aan dat er onzekerheid blijft bestaan.� De peilingen hebben wel grote invloed gehad op de campagnes en politiek, vindt Tiemeijer. Peilingen bepalen volgens hem in grote mate het verhaal van de campagne. �Politici passen hier vervolgens hun campagnestrategie op aan en journalisten hun verslaggeving en vragen aan politici.�

Freelancer bij dePers.nl

michiel — 2010-06-06 15:28:00

Na de journalistiek een tijdje op een zijspoor te hebben gezet vanwege studie, ben ik nu weer actief als journalist! Sinds afgelopen week werk ik als freelance internetredacteur voor <a href="http://www.depers.nl">dagblad de Pers</a>, een gratis ochtendkrant.

<a href="http://www.michieldevries.nl/index.php?a=view&c=weblog&p=118"><img src="http://www.michieldevries.nl/images/de_pers.png" width="450"></a>

<br><br>Snelheid
Na de Sp!ts, Trouw en het Parool duik ik dus weer de journalistiek in. Het werk is wel anders; ik ben via allerlei media naar nieuws aan het 'jagen', en zet dat zo snel mogelijk op de website. Radio, televisie, de kranten en vooral internet hou ik dus van minuut tot minuut in de gaten. Op <a href="http://www.depers.nl">dePers.nl</a> vind je het laatste nieuws, aangevuld met bronnen die overal vandaan komen. Snelheid staat dus hoog in het vaandel, maar ook betrouwbaarheid is belangrijk.

Betrouwbaarheid
Want uiteraard is niet alles nieuwswaardig en ook hier bestaan er ethische dilemma's. Zijn die <a href="http://www.depers.nl/binnenland/484318/F16s-boven-Schiphol-voor-training.html">geruchten</a> over straaljagers boven Amsterdam, die op <a href="http://twitter.com/arnevanderwal/status/15324917359">Twitter verschijnen</a>, wel betrouwbaar? Ik denk dat hier een rol is weggelegd voor de journalist. Zoveel mogelijk afgaan op feiten, de berichten moeten wel betrouwbaar genoeg zijn om op de website te komen. Op die manier zorg je voor een scheidslijn tussen berichten van burgers en berichten van een journalistiek medium als dePers.nl.

Wie serieus te werk gaat, kan de concurrentie aangaan met andere nieuwsmedia. Op de website van de Pers vind je niet alleen berichten van persbureaus, ook de artikelen uit de krant, filmpjes van televisie en linkjes naar andere bronnen zorgen ervoor dat internetjournalistiek echt een meerwaarde heeft. Bovendien: wie heeft tegenwoordig niet een nieuwsmedium als startpagina?

Tot ziens bij <a href="http://www.depers.nl">depers.nl</a>!

Winnaar Beste Journalistieke Productie SvJ 2009

michiel — 2009-12-22 22:11:00

De School voor Journalistiek (SvJ) reikt elk jaar een speciale aanmoedigingsprijs uit aan een student Journalistiek. Doel ervan is: het stimuleren van studenten tot het leveren van kwalitatief hoogstaande journalistieke producten. Aan de prijs is een geldbedrag verbonden van 1.000 euro.

Dit jaar besloot ik ook mee te doen, met het artikel 'De jeugd van Iran snakt naar vrijheid'. Een verhaal dat ik voorjaar 2009 schreef voor het Parool.

En nu komt het: de Prijs voor de �Beste Journalistieke Productie 2009� op de School voor Journalistiek werd dit jaar uitgereikt aan... Michiel de Vries!!

<img src="http://www.michieldevries.nl/svmanager/g4/images/svjprijs.jpg" width="450">
FOTO: Jorrit Knuvelder

Ik was daar natuurlijk hartstikke blij mee! Ik kreeg de prijs uit handen van oud-docent Louis Engelman. Het was de vijfde editie. In 2005 was Matthijs Meeuwsen de eerste gelukkige, vervolgens Jan-Dirk Verhey (2006) en het duo Simon Toet en Maikel Schnerr (2007). Vorig jaar, in 2008, won Bram Janssen deze mooie prijs.

Het geld kan ik intussen heel goed gebruiken voor mijn verhuizing, maar wat apart zetten voor een nieuw verhaal is ook geen gek idee! De 'SvJ-prijs' is in ieder geval een hele mooie eer, en het sterkt me in de gedachte met de journalistiek door te gaan!

Hieronder het juryrapport

De jury is unaniem geweest in zijn besluit de SvJ-prijs 2009 toe te kennen aan Michiel de Vries en zijn reportage: 'De Jeugd van Iran'.

Met groot plezier heeft de jury het verhaal gelezen over wat de Iraanse jeugd bezig houdt, kort voor de verkiezingen van 2009. De auteur heeft de juiste toon gevonden en is er in geslaagd de verschillende kanten van het leven van jongeren te belichten. Daar waar de lezer zichzelf vragen begint te stellen, worden deze onmiddellijk beantwoord.

De jury is onder de indruk van het eigen initiatief van de journalist om naar Iran te gaan. Een uitstekende voorbereiding, de reis zelf, en de uitwerking hebben geleid tot een journalistiek verhaal van hoge kwaliteit.

Ook Villamedia (de website van de vereniging van journalisten) besteedde aandacht aan de prijs.